แฟนผมเป็น Akame #5 : อัพเดตกันสักหน่อย
posted on 08 Nov 2011 00:50 by sguzzyหายไปนานมากกกกกกกก
มากจนคิดว่าคนที่เคยเข้ามาอ่านมาเยี่ยมชมกันอาจจะด่ากันว่า
อินี่เขียนบล็อคแล้วทิ้งให้ร้างซินะ T-T
ต้องขออภัยอย่างยิ่งครับ m(_ _)m
จากนี้ไปเป็นช่วงแก้ตัว ~
อย่างที่เห็นกันตรงหัว Blog อินี่เป็นผู้ใช้แรงงานด้าน Programming
ที่หายหัวไปก็ไปใช้แรงงานนี่หละครับ ไปเผชิญโปรเจ็คนรกที่อาถรรพ์โครตมา
นายญี่ปุ่นที่น่ารักไปรับงานต่อมาจากบริษัทอื่นแล้วให้อินี่ กับพี่อีกคนเป็นคนรันโปรเจ็ค
ต่อมาอิพี่คนที่ช่วยกันก็ชิงลาออกไปเสีย หา Outsource มาเขียนโปรแกรมก็ไม่ได้
อินี่ต้องออกแบบระบบเอง เขียนเอง (ผิดหลักนะเนี่ย)
แต่ไม่เป็นไรได้น้องจากโปรเจ็คอื่นฝีมือจัดจ้านมาช่วย
ต่อมาอิน้องนี่ก็ชิงลาออกไปเรียนต่อนอก ปล่อยให้พี่มันนั่งคอตกเป็นโจสิงห์สังเวียนตอนจบ
[สำหรับคนเกิดไม่ทัน โจ สิงห์สังเวียน คือมังงะสุดคลาสสิคในตำนาน あしたのジョー Ashita no Jō
พระเอกเป็นนักมวย ที่ตอนจบเสียชีวิตบนสังเวียนในท่านั่งอ่อนล้าอยู่ในมุมด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข
ที่การ์ตูนหลายเรื่องเอามาล้อเลียนเป็นมุกต่อมา]
ประจวบเหมาะมีพี่คนนึงมาทำงานใหม่ ฝีมือใช้ได้
และต่อมาอิพี่นี่ก็ต้องไปทำโปรเจ็คอื่นที่อิน้องก่อนหน้าเคยทำไว้ T-T
… แต่สวรรค์ยังมีตา มีเด็กใหม่มาทำงานอีก จบโทนอกด้าน network ก็เลยเอามาช่วยเขียนโปรแกรม แต่มันไม่เคยเขียนโปรแกรม สนุกหละกุ T-T
โชคดีที่ลูกค้าเป็นหญิงล้วน ทั้ง Project Co-ordinate, Project Manager และ User เจ้าของ Project
และพอดีที่อิน้องนี่หน้าตาดี เลยพอเอาไปเซ่นสังเวยลูกค้าได้บ้าง
หึหึ เลวจริงกุ
จบช่วงแก้ตัว ~
*********************************************************
ที่โผล่หัวมาวันนี้ เพราะมีเรื่องของสาวก Akame ใกล้ตัวผ่านโสตประสาทเข้ามาเยอะ
และกลัวว่าจะลืมเสีย เลยขอเอามาบอกเล่ากันก่อนที่จะหายสาบสูญไปจากสมอง ให้เป็นกรณีศึกษา (?)
เนื่องจากแต่ละเหตุการณ์เกิด ณ ต่างที่ต่างเวลา จึงขอเล่าเป็นข้อๆ ดังต่อไปนี้
เหตุการณ์ที่ 1
ช่วงนี้เหตุการณ์มหาอุทกภัยที่นายกฯ เค้าบอกว่าเอาอยู่ ก็เอาไปอยู่ซะเกือบทุกพื้นที่ให้ได้เดือดร้อนกันไปทั่ว
บ้าน จขบ และสาว Akame (ต่อไปนี้ขอเรียกว่า S จัง) โชคดีที่อยู่ในพื้นที่ไข่แดง คือยังไม่ท่วมนั่นแหละ แต่ก็ต้องเตรียมพร้อมกันน่าดู เผื่อเหตุการณ์วิกฤติ ก็ต้องพากันอพยบออกไปอยู่ที่อื่นก่อน แต่เรื่องมันไม่ง่ายนั้น
อินี่ : เตรียมเก็บของใส่กระเป๋าไว้ด้วยนะ พวกเสื้อผ้า เอกสารสำคัญ กับของที่จำเป็นต้องใช้ เผื่อหนีน้ำ
S จัง : ไม่อยากอพยบอ่ะ
อินี่ : อ้าว! ทำไมอ่ะ ถ้ามันไม่ไหวก็ต้องหนีหละ
S จัง : กลัวของ Akame เปียกน้ำ
อินี่ : … ของมันอยู่ชั้นสองไม่ใช่เรอะ
S จัง : นั่นหละ เผื่อน้ำมันสูงตอนเราไม่อยู่อ่ะ
อินี่ : ห่อพลาสติกไว้ซิ
S จัง : กลัวมันไหลไปกับน้ำอ่ะ ถ้าเราไม่อยู่เราก็ไม่รู้ซิ
อินี่ : งั้นก็เอาไปด้วยเลยละกัน
S จัง : มันเยอะอ่ะ เอาไปด้วยไงหมด
อินี่ : ก็เลือกเอาไปแต่ที่สำคัญๆ ซิ
S จัง : สำคัญหมด
อินี่ : งั้นจะไม่ยอมหนี เพราะกลัวของ Akame เสียหาย?
S จัง : อือ (น้ำเสียงหนักแน่น)
อินี่ : เรื่องของเอ็งละกัน -__-‘
มันยอมสละชีพเพื่อ Akame จริงๆ
ก่อนหน้านี้ S จังเคยคิดจะเลือกเอาของ Akame บางอย่างมาขาย เพื่อช่วยกันเก็บเงิน แต่จนแล้วจนเล่านางก็ไม่สามารถเลือกอะไรออกจากคลังสมบัติ Akame ของนางได้ นี่คงตอกย้ำให้ จขบ เข้าใจได้อย่างชัดๆ แล้วว่านางรักของ Akame ของนางทุกชิ้นยิ่งชีพจริงๆ -__-
เหตุการณ์ที่ 2
สืบเนื่องจากเหตุการณ์น้ำท่วมข้างต้น ขณะนั่งรถไปทำงานด้วยกัน S จังก็เริ่มบทสนทนา ดังนี้
S จัง : ถ้าน้ำท่วมบ้านแล้ว เมะ มันมาช่วยก็ดีซิ
อินี่ : หวังอะไรเกินไปไหมครับคุณ มันจะมาได้ไง
S จัง : ก็มากับอิจินซิ
อินี่ : เอ่อ -..-
S จัง : ทีนี้ถึงน้ำจะท่วมก็จะมีแต่ความสุข ได้เสพย์วายระยะประชิด
อินี่ : ตกลงไม่ได้อยากให้มันมาช่วย แต่อยากเสพย์วาย ?
S จัง : ช่วยเหลือตัวเองได้น่า
อินี่ : แล้วจะให้มันมาทำไมฟ้าาาาาาา
S จัง : พี่ไม่เข้าใจหรอก
อินี่ : (เออ กุไม่เข้าใจ) งั้นก็ไม่เกี่ยวว่าน้ำจะท่วมไหมน่ะซิ
S จัง : มันต้องมีเหตุการณ์ซิ อย่างมาช่วยน้ำท่วมแล้ว เมะ มันเหนื่อย หรืออาจจะตกที่นั่งลำบาก แล้วอิจินก็จะช่วยเหลือ แล้วก็จะเกิดเป็นรัก ณ น้ำท่วม
อินี่ : นี่คืออะไร ความต้องการในใจ หรือจะแต่งฟิกเนี่ย
S จัง : ความต้องการ
อินี่ : ไปแต่งฟิกป๊ายยยยยยยยย (ล้มโต๊ะ … อ้าว อยู่บนรถ ไม่มีโต๊ะ)
ไม่เข้าใจว่าสมองสาว Akame จัดลำดับการประมวลผลยังไง ดูสับๆ สนๆ แต่เธอก็เข้าใจความรู้สึกของตัวเองได้ … แต่กุไม่เข้าใจ -..-
เหตุการณ์ที่ 3
ระหว่างเดินๆ หาของกินกันอยู่ อินี่ก็เกิดคำถามในใจ ดังบทสนทนาดังต่อไปนี้
อินี่ : ถ้าเกิดได้ เมะ มันมาครองจริงๆ แล้ว จิน มันมาขอ เมะ คืนไปจะทำยังไง จะให้หรือไม่ให้
S จัง : เลือกยากอ่ะ
อินี่ : -..-‘
S จัง : ถ้าต้องเลือกจริงๆ คงให้นะ
อินี่ : จริงจัง
S จัง : อือ แต่มีเงื่อนไขนะ
อินี่ : ว่า
S จัง : ให้มันอยู่ด้วยกัน แต่เค้าขออยู่กับพวกมันด้วย
อินี่ : เฮ้ย จะอยู่แบบเรา 3 คนเหรอ
S จัง : ไม่ๆ พี่ไม่เข้าใจ เค้าแค่อยู่ด้วย คอยเสพย์วายระยะประชิดเวลาที่มันอยู่ด้วยกัน
อินี่ : … (คิดได้ -..- ไม่คาดว่าจะได้คำตอบแบบนี้)
ความวายของสาว Akame ไม่ใช่การครอบครอง แต่เป็นการเสพย์วายล้วนๆ ไม่ได้รัก เมะ แบบอยากได้มันมา แต่รัก เมะ เพราะอยากให้ จิน ได้มันไปครอบครอง เป็นแนวทางที่หนักแน่นจริงๆ กับความภักดีต่อลัทธิของนาง …
เหตุการณ์ที่ 4
นางไปได้ข้อมูลมาจากไหนไม่ทราบ แต่นางตื่นเต้นมาก ถึงกับเก็บอาการไม่อยู่ ต้องถ่ายทอดพลังความวายให้ จขบ กระอักเลือดให้ได้เดี๋ยวนั้น ข้อมูลนั้นคือ
S จัง : พี่ๆ มันมีข่าวว่า จิน มันจะตอบคำถามแฟนๆ ใน FB ของมันหละ
อินี่ : อืมๆ ก็ดีนะ
S จัง : แต่มันไม่แค่นั้นน่ะซิ วันที่มันจะตอบคำถามน่ะคือวันที่ 8 พฤศจินี้อ่ะ
อินี่ : แล้วยังไง
S จัง : มันคือวัน Akame
อินี่ : … คือไรฟะ วัน Akame
S จัง : มันคือวันที่ จิน กับ เมะ เจอกันวันแรกไง
อินี่ : … … คือยังไง ไม่เข้าใจ
S จัง : มันเป็นวันที่ จิน เมะ แล้วก็พี่ยู ไปออดิชั่นที่ Jr มันก็เลยได้เจอกันครั้งแรก เลยเป็นวันที่เป็นจุดเริ่มต้นของ Akame
อินี่ : กลายเป็นวันสำคัญซะงั้น เออ พี่ยูด้วยใช่ปะ แล้วพี่ยูล่ะ
S จัง : พี่ยูทำไม
อินี่ : ก็พี่ยูไปออดิชั่นด้วยนี่ ก็เป็นวันที่เจอกันวันแรกเหมือนกันนี่
S จัง : พี่ยูไม่เกี่ยว Akame ล้วนๆ
อินี่ : … (ผู้ชายคนนี้น่าสงสารมาก -..- )
S จัง : แล้วคอยดูนะ วันนั้นจะมีคำถาม Akame เพียบแน่ๆ
อินี่ : คงงั้นหละ
S จัง : แล้วอย่างนั้น จิน มันยังเลือกวัน Akame แบบนี้ตอบคำถาม Akame มันต้องสื่ออะไรให้ เมะ แน่ๆ มันต้องคิดอะไรแน่ๆ
อินี่ : …
S จัง : เตรียมเสพย์วาย
อินี่ : …
ยอมแพ้ครับ ยอมให้กับความสามารถในการโยงเหตุการณ์ของสาววาย ดูถูกไม่ได้จริงๆ น่าเอาไปวิเคราะห์ทฤษฎีสมคบคิดทั้งหลาย เผื่อจะได้แนวทางใหม่ๆ ว่า MJ ยังไม่ตายก็เป็นได้
S จัง : MJ คือไร
อินี่ : Michael Jackson
S จัง : เค้าตายแล้วนี่ จะไปคิดทำไม
อินี่ : …
สรุปว่าความสามารถนี้ มีให้เฉพาะ Akame เท่านั้นซินะ -..-
เหตุการณ์ที่ 5
ตอนนี้เริ่มรู้สึกหวั่นๆ แล้วว่า กำลังถูกป้อนความวายเข้าสมองหรือเปล่า เพราะเริ่มเห็นตรงกัน … หรือควรจะเรียกว่าเริ่ม “จิ้น” ตรงกันเรื่อยๆ อย่างเช่น สดๆ ร้อนๆ วันนี้ อินี่นั่งแก้งานลูกค้าอยู่ …
S จัง : (MSN มา) พอว่างแล้วมาหาที่โต๊ะหน่อย
พอไปหา S จังก็ให้ดูคลิปสัมภาษณ์ จิน ในงานอะไรสักอย่างโดยฝรั่งคนนึง
S จัง : ช่วยฟังให้หน่อยว่าเค้าว่าไงกันมั่ง
อินี่ก็ตั้งใจเก็บข้อมูลเต็มที่ จะได้เอาข้อมูลมา Transfer ได้หมด แต่พอถึงช่วงกลางๆ ก็มีบทสัมภาษณ์ประมาณว่า
ฝรั่ง : คุณชอบอะไรที่ LA บ้าง
จิน : ก็ชอบอากาศดีๆ บรรยากาศ แล้วก็มีเพื่อนเยอะ ออกไปแฮ้งค์เอาท์กันได้บ่อย
ฝรั่ง : แล้วสาวๆ ล่ะ
จิน : ใช่ สาวๆ ก็ชอบ (บรรยากาศเริ่มแปลกๆ) ผมรักสาวๆ นะ
อินี่ : เอ้ย ทำไมมันแปลกๆ อ่ะ ตรงนี้มันบอกว่า บลา บลา บลา จริงๆ จิน มันไม่ต้องบอกก็ได้นะ แล้วก็ทำหน้าทำตาแปลกๆ เหมือนแก้ตัวไงไม่รู้
S จัง : พี่พูดเองนะ เค้าไม่ได้บอกอะไรไปก่อนนะ ใช่มะๆ มันต้องคิดอะไรแน่ๆ เลย ไม่งั้นไม่แปลกๆ แบบนี้หรอก
อินี่ : (แล้วกุคิดแบบนั้นไปได้ยังไงฟะ ม่ายยยยยยยยย)
รู้สึกเหมือนพลาดไปแล้ว -..- หรือว่าเซ้นส์ความวายของ S จังเริ่มครอบงำอินี่เข้าแล้ว ต่อไปคงต้องกางบาเรียป้องกันความวายของมันแล้วหละ … รู้สึกว่าจะไร้ประโยชน์นะ -..-
ปิดท้าย
ช่วงนี้ S จังกำลังคลั่งซีรีย์ [妖怪人間ベム Yōkai Ningen Bem] ที่สามีมันเล่น ถึงกับเพ้อลงทุกสื่อที่มันมี ไม่ว่าจะเป็นเฟส, หัวเอ็มเอสเอ็น, ฯลฯ
ยอมรับว่าตอนแรกที่รับรู้ว่า เมะ จะรับบท เบม รู้สึกต่อต้านมาก ตัว เบม หรือ เบมมุ ต้องตัวสูงๆ เป็นผู้ใหญ่ ดูโหดๆ ไม่ใช่สวยหวานอย่าง เมะ มัน
(จขบ เกิดไม่ทันนะครับ ไม่แก่ขนาดนั้น แต่ก็ได้ดูในภายหลังเหมือนกัน เลยรู้จักมาก่อน)
แต่พอ S จังเจอฉากจิ้นเมื่อไร นางก็จะป้อนข้อมูลมาให้อินี่ตลอด โดยฉากจิ้นที่ว่าเกิดระหว่าง เบม และคุณตำรวจ (จำชื่อไม่ได้ ขออภัย) ทำให้อินี่เกิดอาการใคร่รู้ เลยต้องอากู๋หาภาพมาดูเสียหน่อย
ความรู้สึกแรกเลย … คุณตำรวจเสะมาก และคาเมะเองก็ … เคะมาก
...
...
...
เฮ้ย! กุคิดอะไรเนี่ย ทำไมกุเกิดความรู้สึกว่า เมะ มันเหมาะกับบทนี้แล้วฟะ ไม่ๆ เราต้องหนักแน่นในมังงะในตำนานของเรา ม่ายยยยยยยยย
…
…
…
ขาข้างนึงของกุถูกดึงไปอยู่ในโลกวายแล้วใช่ไหม
S จัง เอ็งชนะแล้ว T-T
ปล. ตูจะต้องดึงขาให้หลุดออกมาให้ได้ ฮึ!!!
ปล2. ยาวจัง เอนทรี่นี้ ... เก็บกดซินะ