Ctrl + Alt + Del

หายไปนานมากกกกกกกก
มากจนคิดว่าคนที่เคยเข้ามาอ่านมาเยี่ยมชมกันอาจจะด่ากันว่า
อินี่เขียนบล็อคแล้วทิ้งให้ร้างซินะ T-T

ต้องขออภัยอย่างยิ่งครับ m(_ _)m

จากนี้ไปเป็นช่วงแก้ตัว ~

อย่างที่เห็นกันตรงหัว Blog อินี่เป็นผู้ใช้แรงงานด้าน Programming
ที่หายหัวไปก็ไปใช้แรงงานนี่หละครับ ไปเผชิญโปรเจ็คนรกที่อาถรรพ์โครตมา
นายญี่ปุ่นที่น่ารักไปรับงานต่อมาจากบริษัทอื่นแล้วให้อินี่ กับพี่อีกคนเป็นคนรันโปรเจ็ค
ต่อมาอิพี่คนที่ช่วยกันก็ชิงลาออกไปเสีย หา Outsource มาเขียนโปรแกรมก็ไม่ได้
อินี่ต้องออกแบบระบบเอง เขียนเอง (ผิดหลักนะเนี่ย)

แต่ไม่เป็นไรได้น้องจากโปรเจ็คอื่นฝีมือจัดจ้านมาช่วย
ต่อมาอิน้องนี่ก็ชิงลาออกไปเรียนต่อนอก ปล่อยให้พี่มันนั่งคอตกเป็นโจสิงห์สังเวียนตอนจบ

 [สำหรับคนเกิดไม่ทัน โจ สิงห์สังเวียน คือมังงะสุดคลาสสิคในตำนาน あしたのジョー Ashita no Jō
พระเอกเป็นนักมวย ที่ตอนจบเสียชีวิตบนสังเวียนในท่านั่งอ่อนล้าอยู่ในมุมด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข
ที่การ์ตูนหลายเรื่องเอามาล้อเลียนเป็นมุกต่อมา]

 ประจวบเหมาะมีพี่คนนึงมาทำงานใหม่ ฝีมือใช้ได้
และต่อมาอิพี่นี่ก็ต้องไปทำโปรเจ็คอื่นที่อิน้องก่อนหน้าเคยทำไว้ T-T

… แต่สวรรค์ยังมีตา มีเด็กใหม่มาทำงานอีก จบโทนอกด้าน network ก็เลยเอามาช่วยเขียนโปรแกรม แต่มันไม่เคยเขียนโปรแกรม สนุกหละกุ T-T

โชคดีที่ลูกค้าเป็นหญิงล้วน ทั้ง Project Co-ordinate, Project Manager และ User เจ้าของ Project
และพอดีที่อิน้องนี่หน้าตาดี เลยพอเอาไปเซ่นสังเวยลูกค้าได้บ้าง

 

หึหึ เลวจริงกุ

จบช่วงแก้ตัว ~

*********************************************************

ที่โผล่หัวมาวันนี้ เพราะมีเรื่องของสาวก Akame ใกล้ตัวผ่านโสตประสาทเข้ามาเยอะ
และกลัวว่าจะลืมเสีย เลยขอเอามาบอกเล่ากันก่อนที่จะหายสาบสูญไปจากสมอง ให้เป็นกรณีศึกษา (?)

 เนื่องจากแต่ละเหตุการณ์เกิด ณ ต่างที่ต่างเวลา จึงขอเล่าเป็นข้อๆ ดังต่อไปนี้

เหตุการณ์ที่ 1

ช่วงนี้เหตุการณ์มหาอุทกภัยที่นายกฯ เค้าบอกว่าเอาอยู่ ก็เอาไปอยู่ซะเกือบทุกพื้นที่ให้ได้เดือดร้อนกันไปทั่ว
บ้าน จขบ และสาว Akame (ต่อไปนี้ขอเรียกว่า S จัง) โชคดีที่อยู่ในพื้นที่ไข่แดง คือยังไม่ท่วมนั่นแหละ แต่ก็ต้องเตรียมพร้อมกันน่าดู เผื่อเหตุการณ์วิกฤติ ก็ต้องพากันอพยบออกไปอยู่ที่อื่นก่อน แต่เรื่องมันไม่ง่ายนั้น

อินี่ : เตรียมเก็บของใส่กระเป๋าไว้ด้วยนะ พวกเสื้อผ้า เอกสารสำคัญ กับของที่จำเป็นต้องใช้ เผื่อหนีน้ำ

S จัง : ไม่อยากอพยบอ่ะ

อินี่ : อ้าว! ทำไมอ่ะ ถ้ามันไม่ไหวก็ต้องหนีหละ

S จัง : กลัวของ Akame เปียกน้ำ

อินี่ : … ของมันอยู่ชั้นสองไม่ใช่เรอะ

S จัง : นั่นหละ เผื่อน้ำมันสูงตอนเราไม่อยู่อ่ะ

อินี่ : ห่อพลาสติกไว้ซิ

S จัง : กลัวมันไหลไปกับน้ำอ่ะ ถ้าเราไม่อยู่เราก็ไม่รู้ซิ

อินี่ : งั้นก็เอาไปด้วยเลยละกัน

S จัง : มันเยอะอ่ะ เอาไปด้วยไงหมด

อินี่ : ก็เลือกเอาไปแต่ที่สำคัญๆ ซิ

S จัง : สำคัญหมด

อินี่ : งั้นจะไม่ยอมหนี เพราะกลัวของ Akame เสียหาย?

S จัง : อือ (น้ำเสียงหนักแน่น)

อินี่ : เรื่องของเอ็งละกัน -__-‘

มันยอมสละชีพเพื่อ Akame จริงๆ

ก่อนหน้านี้ S จังเคยคิดจะเลือกเอาของ Akame บางอย่างมาขาย เพื่อช่วยกันเก็บเงิน แต่จนแล้วจนเล่านางก็ไม่สามารถเลือกอะไรออกจากคลังสมบัติ Akame ของนางได้  นี่คงตอกย้ำให้ จขบ เข้าใจได้อย่างชัดๆ แล้วว่านางรักของ Akame ของนางทุกชิ้นยิ่งชีพจริงๆ -__-

เหตุการณ์ที่ 2

สืบเนื่องจากเหตุการณ์น้ำท่วมข้างต้น ขณะนั่งรถไปทำงานด้วยกัน S จังก็เริ่มบทสนทนา ดังนี้

S จัง : ถ้าน้ำท่วมบ้านแล้ว เมะ มันมาช่วยก็ดีซิ

อินี่ : หวังอะไรเกินไปไหมครับคุณ มันจะมาได้ไง

S จัง : ก็มากับอิจินซิ

อินี่ : เอ่อ -..-

S จัง : ทีนี้ถึงน้ำจะท่วมก็จะมีแต่ความสุข ได้เสพย์วายระยะประชิด

อินี่ : ตกลงไม่ได้อยากให้มันมาช่วย แต่อยากเสพย์วาย ?

S จัง : ช่วยเหลือตัวเองได้น่า

อินี่ : แล้วจะให้มันมาทำไมฟ้าาาาาาา

S จัง : พี่ไม่เข้าใจหรอก

อินี่ : (เออ กุไม่เข้าใจ) งั้นก็ไม่เกี่ยวว่าน้ำจะท่วมไหมน่ะซิ

S จัง : มันต้องมีเหตุการณ์ซิ อย่างมาช่วยน้ำท่วมแล้ว เมะ มันเหนื่อย หรืออาจจะตกที่นั่งลำบาก แล้วอิจินก็จะช่วยเหลือ แล้วก็จะเกิดเป็นรัก ณ น้ำท่วม

อินี่ : นี่คืออะไร ความต้องการในใจ หรือจะแต่งฟิกเนี่ย

S จัง : ความต้องการ

อินี่ : ไปแต่งฟิกป๊ายยยยยยยยย (ล้มโต๊ะ … อ้าว อยู่บนรถ ไม่มีโต๊ะ)

ไม่เข้าใจว่าสมองสาว Akame จัดลำดับการประมวลผลยังไง ดูสับๆ สนๆ แต่เธอก็เข้าใจความรู้สึกของตัวเองได้ … แต่กุไม่เข้าใจ -..-

เหตุการณ์ที่ 3

ระหว่างเดินๆ หาของกินกันอยู่ อินี่ก็เกิดคำถามในใจ ดังบทสนทนาดังต่อไปนี้

อินี่ : ถ้าเกิดได้ เมะ มันมาครองจริงๆ แล้ว จิน มันมาขอ เมะ คืนไปจะทำยังไง จะให้หรือไม่ให้

S จัง : เลือกยากอ่ะ

อินี่ : -..-‘

S จัง : ถ้าต้องเลือกจริงๆ คงให้นะ

อินี่ : จริงจัง

S จัง : อือ แต่มีเงื่อนไขนะ

อินี่ : ว่า

S จัง : ให้มันอยู่ด้วยกัน แต่เค้าขออยู่กับพวกมันด้วย

อินี่ : เฮ้ย จะอยู่แบบเรา 3 คนเหรอ

S จัง : ไม่ๆ พี่ไม่เข้าใจ เค้าแค่อยู่ด้วย คอยเสพย์วายระยะประชิดเวลาที่มันอยู่ด้วยกัน

อินี่ : … (คิดได้ -..- ไม่คาดว่าจะได้คำตอบแบบนี้)

ความวายของสาว Akame ไม่ใช่การครอบครอง แต่เป็นการเสพย์วายล้วนๆ ไม่ได้รัก เมะ แบบอยากได้มันมา แต่รัก เมะ เพราะอยากให้ จิน ได้มันไปครอบครอง เป็นแนวทางที่หนักแน่นจริงๆ กับความภักดีต่อลัทธิของนาง …

เหตุการณ์ที่ 4

นางไปได้ข้อมูลมาจากไหนไม่ทราบ แต่นางตื่นเต้นมาก ถึงกับเก็บอาการไม่อยู่ ต้องถ่ายทอดพลังความวายให้ จขบ กระอักเลือดให้ได้เดี๋ยวนั้น ข้อมูลนั้นคือ

S จัง : พี่ๆ มันมีข่าวว่า จิน มันจะตอบคำถามแฟนๆ ใน FB ของมันหละ

อินี่ : อืมๆ ก็ดีนะ

S จัง : แต่มันไม่แค่นั้นน่ะซิ วันที่มันจะตอบคำถามน่ะคือวันที่ 8 พฤศจินี้อ่ะ

อินี่ : แล้วยังไง

S จัง : มันคือวัน Akame

อินี่ : … คือไรฟะ วัน Akame

S จัง : มันคือวันที่ จิน กับ เมะ เจอกันวันแรกไง

อินี่ : … … คือยังไง ไม่เข้าใจ

S จัง : มันเป็นวันที่ จิน เมะ แล้วก็พี่ยู ไปออดิชั่นที่ Jr มันก็เลยได้เจอกันครั้งแรก เลยเป็นวันที่เป็นจุดเริ่มต้นของ Akame

อินี่ : กลายเป็นวันสำคัญซะงั้น เออ พี่ยูด้วยใช่ปะ แล้วพี่ยูล่ะ

S จัง : พี่ยูทำไม

อินี่ : ก็พี่ยูไปออดิชั่นด้วยนี่ ก็เป็นวันที่เจอกันวันแรกเหมือนกันนี่

S จัง : พี่ยูไม่เกี่ยว Akame ล้วนๆ

อินี่ : … (ผู้ชายคนนี้น่าสงสารมาก -..- )

S จัง : แล้วคอยดูนะ วันนั้นจะมีคำถาม Akame เพียบแน่ๆ

อินี่ : คงงั้นหละ

S จัง : แล้วอย่างนั้น จิน มันยังเลือกวัน Akame แบบนี้ตอบคำถาม Akame มันต้องสื่ออะไรให้ เมะ แน่ๆ มันต้องคิดอะไรแน่ๆ

อินี่ : …

S จัง : เตรียมเสพย์วาย

อินี่ : …

ยอมแพ้ครับ ยอมให้กับความสามารถในการโยงเหตุการณ์ของสาววาย ดูถูกไม่ได้จริงๆ น่าเอาไปวิเคราะห์ทฤษฎีสมคบคิดทั้งหลาย เผื่อจะได้แนวทางใหม่ๆ ว่า MJ ยังไม่ตายก็เป็นได้

S จัง : MJ คือไร

อินี่ : Michael Jackson

S จัง : เค้าตายแล้วนี่ จะไปคิดทำไม

อินี่ : …

สรุปว่าความสามารถนี้ มีให้เฉพาะ Akame เท่านั้นซินะ -..-

เหตุการณ์ที่ 5

ตอนนี้เริ่มรู้สึกหวั่นๆ แล้วว่า กำลังถูกป้อนความวายเข้าสมองหรือเปล่า เพราะเริ่มเห็นตรงกัน … หรือควรจะเรียกว่าเริ่ม “จิ้น” ตรงกันเรื่อยๆ อย่างเช่น สดๆ ร้อนๆ วันนี้ อินี่นั่งแก้งานลูกค้าอยู่ …

S จัง : (MSN มา) พอว่างแล้วมาหาที่โต๊ะหน่อย

พอไปหา S จังก็ให้ดูคลิปสัมภาษณ์ จิน ในงานอะไรสักอย่างโดยฝรั่งคนนึง

S จัง : ช่วยฟังให้หน่อยว่าเค้าว่าไงกันมั่ง

อินี่ก็ตั้งใจเก็บข้อมูลเต็มที่ จะได้เอาข้อมูลมา Transfer ได้หมด แต่พอถึงช่วงกลางๆ ก็มีบทสัมภาษณ์ประมาณว่า

ฝรั่ง : คุณชอบอะไรที่ LA บ้าง
จิน : ก็ชอบอากาศดีๆ บรรยากาศ แล้วก็มีเพื่อนเยอะ ออกไปแฮ้งค์เอาท์กันได้บ่อย

ฝรั่ง : แล้วสาวๆ ล่ะ
จิน : ใช่ สาวๆ ก็ชอบ (บรรยากาศเริ่มแปลกๆ) ผมรักสาวๆ นะ

อินี่ : เอ้ย ทำไมมันแปลกๆ อ่ะ ตรงนี้มันบอกว่า บลา บลา บลา จริงๆ จิน มันไม่ต้องบอกก็ได้นะ แล้วก็ทำหน้าทำตาแปลกๆ เหมือนแก้ตัวไงไม่รู้

S จัง : พี่พูดเองนะ เค้าไม่ได้บอกอะไรไปก่อนนะ ใช่มะๆ มันต้องคิดอะไรแน่ๆ เลย ไม่งั้นไม่แปลกๆ แบบนี้หรอก

อินี่ : (แล้วกุคิดแบบนั้นไปได้ยังไงฟะ ม่ายยยยยยยยย)

รู้สึกเหมือนพลาดไปแล้ว -..- หรือว่าเซ้นส์ความวายของ S จังเริ่มครอบงำอินี่เข้าแล้ว ต่อไปคงต้องกางบาเรียป้องกันความวายของมันแล้วหละ … รู้สึกว่าจะไร้ประโยชน์นะ -..-

ปิดท้าย

ช่วงนี้ S จังกำลังคลั่งซีรีย์ [妖怪人間ベム Yōkai Ningen Bem] ที่สามีมันเล่น ถึงกับเพ้อลงทุกสื่อที่มันมี ไม่ว่าจะเป็นเฟส, หัวเอ็มเอสเอ็น, ฯลฯ

ยอมรับว่าตอนแรกที่รับรู้ว่า เมะ จะรับบท เบม รู้สึกต่อต้านมาก ตัว เบม หรือ เบมมุ ต้องตัวสูงๆ เป็นผู้ใหญ่ ดูโหดๆ ไม่ใช่สวยหวานอย่าง เมะ มัน

(จขบ เกิดไม่ทันนะครับ ไม่แก่ขนาดนั้น แต่ก็ได้ดูในภายหลังเหมือนกัน เลยรู้จักมาก่อน)

 แต่พอ S จังเจอฉากจิ้นเมื่อไร นางก็จะป้อนข้อมูลมาให้อินี่ตลอด โดยฉากจิ้นที่ว่าเกิดระหว่าง เบม และคุณตำรวจ (จำชื่อไม่ได้ ขออภัย) ทำให้อินี่เกิดอาการใคร่รู้ เลยต้องอากู๋หาภาพมาดูเสียหน่อย

ความรู้สึกแรกเลย … คุณตำรวจเสะมาก และคาเมะเองก็ … เคะมาก

...

...

...

เฮ้ย! กุคิดอะไรเนี่ย ทำไมกุเกิดความรู้สึกว่า เมะ มันเหมาะกับบทนี้แล้วฟะ ไม่ๆ เราต้องหนักแน่นในมังงะในตำนานของเรา ม่ายยยยยยยยย

…

…

…

ขาข้างนึงของกุถูกดึงไปอยู่ในโลกวายแล้วใช่ไหม

S จัง เอ็งชนะแล้ว T-T

ปล. ตูจะต้องดึงขาให้หลุดออกมาให้ได้ ฮึ!!!

ปล2. ยาวจัง เอนทรี่นี้ ... เก็บกดซินะ